Σκέψεις και στοιχεία επιχειρηματολογίας, για τις ανάγκες της περιόδου

1. Μιλάνε για 1.200.000 δημοσίους υπαλλήλους, που είναι πάρα πολλοί, τεμπελιάζουν, λυμαίνονται τα χρήματα του Δημοσίου κ.λπ. Στην πραγματικότητα τα νούμερα είναι διαφορετικά. Περίπου 370.000 είναι οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι, με μόνιμη σχέση εργασίας και κατοχυρωμένα βασικά δικαιώματα, που κι αυτά πλέον αμφισβητούνται. Περίπου 180.000 βρίσκονται στο στρατό και στα σώματα ασφαλείας, σύνολο δηλαδή 550.000. Οι υπόλοιποι 700.000 είναι συμβασιούχοι, επιδοτούμενοι, ωρομίσθιοι, εποχιακοί κ.λπ. Έρμαια δηλαδή του άθλιου πελατειακού συστήματος και των αναγκών τους, εκμεταλλευόμενοι, υποαμοιβόμενοι και υπό διωγμόν.

Η θεωρία του εκατομμυρίου και πλέον δημοσίων υπαλλήλων είναι σαν το ανέκδοτο με τα 3.000.000 μετανάστες. Στο βαθμό όμως που με ψέματα δημιουργούν ψευδή συνείδηση και διαμορφώνουν διαστροφικά την κοινή γνώμη, χρειαζόμαστε σαφείς απαντήσεις.

Και ασφαλώς δεν είναι η αριστερά υπεύθυνη για το πελατειακό κράτος, για τον άγριο κομματισμό και τις συνέπειές του, για τη διαφθορά, για τον πλήρη ανορθολογισμό στην οργάνωση των υπηρεσιών. Είναι όμως το ίδιο προφανές ότι και οι ισοπεδωτικές καταγγελίες για όλους όσους εργάζονται στο δημόσιο τομέα καλλιεργούνται εκ του πονηρού.

***