ΑΚΟΑ - Ανανεωτική Κομμουνιστική και Οικολογική Αριστερά

Συμβολή του χώρου «Ανάσα +…» για την επικαιροποίηση του Πολιτικού Πλαισίου και του Οργανωτικού του ΣΥΡΙΖΑ εν όψει της Δ΄ Πανελλαδικής Συνδιάσκεψής του

Α. Η ΕΛΠΙΔΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Στις 2 και 3 Ιουλίου 2011 θα πραγματοποιηθεί η Δ΄ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ. Πολλαπλασιάζουμε τις προσπάθειές μας ώστε να γίνει πιο αποφασιστική η πάλη μας ενάντια στην καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης. Συμβάλουμε στη δημιουργία ενός ισχυρού μαζικού κινήματος. Επιδιώκουμε την κοινή δράση των δυνάμεων της Αριστεράς. Καλούμε τον κόσμο που εμπιστεύεται τον ΣΥΡΙΖΑ να πυκνώσει τις γραμμές του, να αναζωογονηθούν με νέους αγωνιστές, -στριες, οι τοπικές οργανώσεις βάσης, οι κλαδικές και θεματικές επιτροπές και να ενεργοποιηθούν στην πάλη κατά της καταιγίδας των κυβερνητικών μέτρων και ταυτόχρονα να συζητήσουν οργανωμένα και δημιουργικά τις προτάσεις της Συντονιστικής Επιτροπής, ώστε στη Συνδιάσκεψή μας να αποτυπωθεί η βούληση των μελών και του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ για ένα νέο ουσιαστικό ξεκίνημα και για τη δημιουργία μιας νέας δυναμικής.

Δεν ξεχνάμε πόσο πληγώσαμε και πληγωθήκαμε το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα από τις διχαστικές επιλογές και την τραυματική σχέση μας στις Περιφερειακές Εκλογές του 2010.

Εγγύηση για να μην επαναληφθούν παρόμοια φαινόμενα, είναι η ειλικρινής επιβεβαίωση της συμφωνίας μας ότι πορευόμαστε όλοι μαζί, η ενίσχυση της κοινωνικής μας γείωσης, η συνεχής εξωστρεφής δράση μας, η ενεργοποίηση του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ και η ουσιαστική συμμετοχή του στην αντιμετώπιση των προβλημάτων σε τοπικό και κλαδικό επίπεδο, καθώς και στις πολιτικές διαδικασίες που αφορούν στην κεντρική πολιτική μας παρουσία.

Η ενότητα της Αριστεράς που αποτέλεσε για εμάς στρατηγική επιλογή, δε θα επιτρέψουμε ούτε να σπαταληθεί, ούτε να απαξιωθεί και μάλιστα σε μια τέτοια συγκυρία που η ανάγκη της αναδεικνύεται δραματικά επίκαιρη, για το σύνολο των δυνάμεων της Αριστεράς.

Έχοντας συνείδηση των δυσκολιών της σύνθεσης των διαφορετικών εκτιμήσεων και θέσεων σε κρίσιμα οικονομικά ζητήματα αλλά και τις διαφορετικές προσεγγίσεις στα ζητήματα της οργανωτικής λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε από τη μια να μην παραπέμπουν σε λειτουργία κόμματος, αλλά από την άλλη να μην ακυρώνουν την οργανωτική, συλλογική και άρα αποτελεσματική συνεύρεση των δυνάμεων του, ενταγμένων και ανένταχτων, σταθερά προσανατολισμένοι στις αρχές της δημοκρατίας και του πλουραλισμού, προτείνουμε ένα πολιτικό πλαίσιο διαλόγου για τη σημερινή συγκυρία, για προβληματισμό και εμπλουτισμό.

 Ένα πλαίσιο που να χωράνε όλες οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μίνιμουμ για να μην μπορεί να δράσει, αλλά προωθητικό και επαρκές, και για να δράσει και για να προβάλει την πολιτική του ταυτότητα και ιδιαιτερότητα, ως δύναμη της ριζοσπαστικής αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων, ως δύναμη που θα συμβάλει αποφασιστικά για το ξεπέρασμα της κρίσης προς όφελος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, ως προωθητική δύναμη για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.

 1. Το πολιτικό ζήτημα  

 Λύση Αριστεράς στην πολιτική κρίση

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει εξελιχθεί στη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης. Η παραμονή της στην εξουσία θα συνοδευτεί με ακόμα πιο άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων, με ολοκλήρωση της κατεδάφισης του κοινωνικού κράτους, με καθολική εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, με υποθήκευση του μέλλοντος της χώρας στα συμφέροντα του κεφαλαίου, με μια μακρόχρονη πρόσδεσή της σε ένα πείραμα χρεοκοπίας του λαού και ενός νέου απεχθούς μοντέλου κοινωνίας, με απαξίωση των θεσμών, με συρρίκνωση της δημοκρατίας και ενίσχυση του αυταρχισμού και της καταστολής, με υπονόμευση της εθνικής μας ανεξαρτησίας και της λαϊκής κυριαρχίας.

Δεν έχει την πολιτική, δημοκρατική και ηθική νομιμοποίηση.

Σήμερα καθίσταται βασικός όρος επιβίωσης της κοινωνίας η ανάγκη: 

• Να ανατραπεί η πολιτική της κυβέρνησης, να ηττηθεί και να «φύγει» η κυβέρνηση Παπανδρέου. Να αποδυναμωθεί συνολικά ο δικομματισμός, να αδρανοποιηθούν τα εφεδρικά σενάρια διαμόρφωσης μνημονιακών πλειοψηφιών, να αλλάξει ο κοινωνικός και πολιτικός συσχετισμός δυνάμεων, να ενισχυθούν οι δυνάμεις της Αριστεράς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζεται με στόχο να δημιουργηθούν οι όροι κοινής δράσης, σύγκλισης και συμπαράταξης όλης της αριστεράς και της συνάντησής τους με τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ που διαχωρίζει σταθερά και αξιόπιστα τη θέση του από τις πολιτικές των μνημονίων. Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί στη συγκρότηση μετώπου κοινής δράσης και πολιτικής συνεργασίας ώστε να διαμορφωθεί μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία, ένας νέος συνασπισμός εξουσίας στη βάση ενός προωθημένου ριζοσπαστικού, προγράμματος.

 2. Το οικονομικό ζήτημα

Να δώσουμε ένα τέλος στην βαρβαρότητα του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού.

Οι συνέπειες της εφαρμογής του μνημονίου είναι δραματικές. Η κυβέρνηση με εργαλείο το μνημόνιο πέτυχε να ικανοποιήσει τις πιο μύχιες επιδιώξεις του κεφαλαίου, να ανατρέψει θεμελιώδεις κατακτήσεις δεκαετιών πάλης των εργαζομένων και ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων, να επιβάλει σε πολύ λίγο χρόνο και με ανώδυνο τρόπο, μέτρα που ματαίως προσπάθησε επί δεκαετίες να επιβάλει, να βυθίσει την οικονομία στο φαύλο κύκλο υπερχρέωσης και ύφεσης. Παρά την αποτυχία των μέτρων να υλοποιήσουν τους διακηρυγμένους στόχους, η κυβέρνηση και η τρόικα επιμένουν στην ίδια και σκληρότερη γραμμή. Ήδη εξαγγέλθηκαν συμπληρωματικά μέτρα για το 2011 και νέα κατεδαφιστικά μέτρα για την τετραετία 2012-14, ενώ προωθείται το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και ό,τι έχει απομείνει από τις δημόσιες επιχειρήσεις. Κάτι που αποτελεί τεράστιο έγκλημα σε βάρος της κοινωνίας και της χώρας μας.

Το προωθούμενο σύμφωνο για το ευρώ, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει το δομικό πρόβλημα του μηχανισμού του ευρώ που παράγει τεράστιες αποκλίσεις, εξαρτήσεις και υπερχρέωση αλλά αντίθετα επιβάλει τη δικτατορία των αγορών, των ισχυρών κρατών, των τραπεζών και των δανειστών ενώ συρρικνώνει περαιτέρω τη δημοκρατία, ενισχύει τον αυταρχισμό και την καταστολή και θεσμοθετεί το νεοφιλελευθερισμό.

Οι κυρίαρχες δυνάμεις του καπιταλισμού οικοδομούν συστηματικά ένα μοντέλο Ε.Ε. που έχει ως χαρακτηριστικά του:

το μιλιταρισμό, την κατάργηση της κρατικής ιδιοκτησίας σε όλους τους τομείς, την εφαρμογή σκληρών ταξικών μέτρων διανομής του πλούτου υπέρ του κεφαλαίου και μιας μικρής κοινωνικής μειοψηφίας, την κατεδάφιση των κατακτήσεων και των δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας, τη θεσμική υπονόμευση του μέλλοντος των νέων, τη συρρίκνωση της δημοκρατίας, την ανάπτυξη των θεσμών, την ενίσχυση του αυταρχισμού και της καταστολής, την κλιμάκωση των φαινομένων ρατσισμού, την οικολογική υποβάθμιση κλπ.

Εμείς σε συντονισμό και με άλλες δυνάμεις στην Ε.Ε. και την Ευρώπη, παλεύουμε για την ανατροπή αυτού του μοντέλου.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι επίκαιρη η ανάγκη για ανατροπή του οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου που οικοδομεί ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός και η σύνδεση της εναλλακτικής πρότασης με τη σοσιαλιστική προοπτική .

Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για ένα εναλλακτικό πρότυπο οικονομικού, κοινωνικού και οικολογικού μετασχηματισμού της χώρας, εντάσσονται σ’ ένα συνολικό σχέδιο και πρόγραμμα που κατευθύνει την δράση του.

Οι επίκαιροι άξονες μιας αριστερής λύσης δεν μπορεί παρά να θέτουν τα πιο κάτω ζητήματα:

α. Πάλη για να μην εγκριθεί το νέο τετραετές μνημόνιο.

β. Άμεση απεμπλοκή από όλα τα μνημόνια και τις συνέπειές τους.

γ. Ριζική αναδιανομή του πλούτου και του εισοδήματος για την αποκατάσταση των πληγμάτων που έχουν δεχθεί οι μισθοί και οι συντάξεις, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και η παραγωγική βάση της χώρας. Επιστροφή των περικοπών σε μισθούς και συντάξεις. Φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων με συντελεστή 45%. Φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας. Μέτρα για την αύξηση της σταθερής εργασίας, την απόκρουση των απολύσεων και της απορυθμισμένης εργασίας. Στήριξη των ανέργων, του κοινωνικού κράτους και ενός αναβαθμισμένου δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος.

δ. Απόρριψη του Συμφώνου για το ευρώ. Η κυβέρνηση δεν έχει καμιά νομιμοποίηση να υπογράψει αυτό το Σύμφωνο, ούτε η Βουλή να το εγκρίνει. Να μιλήσει ο λαός και να το απορρίψει με δημοψήφισμα. Συμβάλουμε στην ανάπτυξη αντίστοιχων κινημάτων σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ταυτόχρονα, ανεξάρτητα από τις υπάρχουσες διαφορετικές απόψεις, αγωνιζόμαστε για την κατάργηση των ευρωπαϊκών συνθηκών, για την ανατροπή του νεοφιλελεύθερου ευρωπαϊκού οικοδομήματος, για την υπεράσπιση των κατακτήσεων των εργαζομένων.

ε. Ριζική αντιμετώπιση της παγίδας χρέους.

Το χρέος συνιστά μείζον πρόβλημα, έχει καταστεί μη βιώσιμο και μη διαχειρίσιμο. Έχει καθαρά σκληρό ταξικό χαραχτήρα και είναι σύμπτωμα των επιλογών των δυνάμεων του κεφαλαίου και των πολιτικών εκπροσώπων του, της καπιταλιστικής κρίσης και της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης των κυβερνήσεων του δικομματισμού, της μεταλλαγμένης σοσιαλδημοκρατίας και της δεξιάς. Δεν είναι χρέος του λαού και από αυτή την άποψη διεκδικούμε τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του, χωρίς επαχθείς όρους και ουσιαστική βελτίωση των όρων αποπληρωμής του υπόλοιπου ανάλογα με τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας. Συμβάλουμε στην ανάπτυξη κινήματος, συμμετέχουμε σε μορφές ελέγχου, αμφισβήτησης και προσδιορισμού του απεχθούς και παράνομου τμήματός του, τόσο σε εθνικό όσο και διεθνές επίπεδο -το ζήτημα του χρέους αφορά μια σειρά χώρες της Ευρώπης- προκειμένου να διαμορφωθεί ο κατάλληλος συσχετισμός που θα δημιουργήσει τους όρους ώστε μέσα από μια επιθετική διαπραγμάτευση να οδηγηθούμε σε μια ρύθμιση του χρέους υπέρ του λαού. Αποκρούουμε τα σενάρια «αναδιάρθρωσης» που στοχεύουν να εξυπηρετήσουν τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα των κερδοσκόπων δανειστών και δημιουργούν μόνιμη υπερχρέωση, υποθήκευση δημόσιας περιουσίας και μακρόχρονα δεσμευτικά προγράμματα λιτότητας.

στ. Εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας, αλλαγή του προσανατολισμού και της λειτουργίας του.

ζ. Υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα των αγαθών της παιδείας, της υγείας, της παροχής ενέργειας, της παροχής κοινωφελών υπηρεσιών, της κοινωνικής προστασίας υπηρεσίες που πρέπει να παράγονται από δημόσιους κοινωνικούς φορείς.

η. Απόκρουση των ιδιωτικοποιήσεων και της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας.

θ. Δημοκρατική αναμόρφωση του κράτους και του πολιτικού συστήματος με απόκρουση κάθε μορφής αυταρχισμού και αντισυνταγματικών μεθοδεύσεων με ενίσχυση της δημοκρατικής συμμετοχής της λαϊκής κυριαρχίας και πραγματικής αποκέντρωσης, της παροχής ποιοτικών υπηρεσιών στον πολίτη, της κατάργησης της διαπλοκής, της εξυπηρέτησης των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και των πελατειακών δικτύων που αποτελούν συνέπειες της εφαρμοσμένης πολιτικής του δικομματισμού.

ι. Πάλη για διαμόρφωση προϋποθέσεων που θα υπηρετήσουν το όραμα και το στρατηγικό στόχο του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας.

 3. Το κοινωνικό πρόβλημα

Για μια αγωνιστική κοινωνική συμμαχία των θυμάτων του μνημονίου.

Παρά την πρωτοφανή και κλιμακούμενη επίθεση από την κυβέρνηση και την τρόικα, το κίνημα είναι πολύ πίσω από τις ανάγκες.

Η κυβέρνηση καλλιεργεί και ποντάρει στο φόβο της κοινωνίας και των εργαζομένων, με επίκληση κυρίως των επιπτώσεων της χρεοκοπίας της χώρας, και κατάφερε επικοινωνιακά να δημιουργήσει ένα τέτοιο κλίμα. Αυτό το «μούδιασμα» του λαϊκού κινήματος ενίσχυσαν και άλλοι παράγοντες και κυρίως η αφερεγγυότητα της ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος και των κομμάτων της Αριστεράς. Πρωταρχικό ζήτημα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η ανάπτυξη ενός ισχυρού μαζικού κινήματος με κεντρικό μήνυμα:

Δε χρωστάμε, δεν πληρώνουμε (τα χρέη που εσείς δημιουργήσατε), δεν πουλάμε που για μας σημαίνει ότι:

α. Δεν αναγνωρίζουμε το επαχθές και τοκογλυφικό, δηλαδή το μεγαλύτερο μέρος του χρέους και

β. Δεν αποδεχόμαστε τις όλο και χειρότερες, τις βάρβαρες μνημονιακές πολιτικές.

Στόχος μας η απεμπλοκή από το μνημόνιο, η υπεράσπιση των εισοδημάτων και των δικαιωμάτων, η έκφραση έμπρακτης αλληλεγγύης ώστε να κρατηθούν όρθιοι οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, η προάσπιση των δημόσιων αγαθών, η επαναφορά των νευραλγικών τομέων της οικονομίας και της κοινωνίας στην κρατική ιδιοκτησία, με ουσιαστικό κοινωνικό έλεγχο, το χτύπημα της ακρίβειας, της ανεργίας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Είναι επείγον ζήτημα να αλλάξει η κατάσταση. Να ξεπεραστεί η αδράνεια των ηγεσιών των κεντρικών συνδικάτων και να υπερβούμε τις σοβαρές αδυναμίες στο συντονισμό των από κάτω με όρους πλατύτητας, ταξικής αλληλεγγύης, ενότητας στη δράση και άρσης του κατακερματισμού.. Μορφές συντονισμού που δοκίμασε το εργατικό κίνημα στο παρελθόν των δευτεροβάθμιων και πρωτοβάθμιων σωματείων, πρωτοβουλίες ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων και ανέργων, κινήματα ανυπακοής αλληλεγγύης και υποστήριξης δημόσιων αγαθών, πρέπει να αναπτύσσονται και να βρίσκουν τρόπο να ενοποιούνται σε κεντρικό επίπεδο σε ένα ενιαίο κέντρο αγώνα με όρους συμμαχίας όλων των λαϊκών στρωμάτων που πλήττονται από τις μνημονιακές πολιτικές. Οι Συνελεύσεις των Οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ (Νομαρχιακές, Τοπικές, Κλαδικές, Θεματικές) χρειάζεται να χρεώσουν μέλη τους και να πάρουν πρωτοβουλίες για τη στήριξη γενικότερα των κινημάτων ανυπακοής, αλλά και των κινημάτων που αναπτύσσονται ιδιαίτερα στους τομείς της εκπαίδευσης (Καλλικράτης στα Σχολεία) της Υγείας (Καλλικράτης στα Νοσοκομεία), στο Περιβάλλον (Σκουπίδια, χωματερές κλπ), στο «δεν πληρώνω», στην «ακρίβεια» κ.λπ.

Β. ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΑ 

1. Μέλη με δικαιώματα

2. Συγκρότηση οργανώσεων – κυττάρων βάσης σε τοπικό, κλαδικό, θεματικό επίπεδο

3. Κατάρτιση μητρώου μελών σε κάθε οργάνωση
   - Mέλη όλα τα μέλη των συνιστωσών που θα δοθούν με καταλόγους από τις οργανώσεις τους και οι ανένταχτοι που θα δηλώσουν ότι θέλουν να είναι μέλη της συγκεκριμένης οργάνωσης.
   - Κάρτα μέλους

4. Εκλογή οργάνου

5. Λειτουργία
   Οι οργανώσεις συζητούν τα γενικότερα προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ, σχεδιάζουν τη δράση στο χώρο τους και αποφασίζουν για τα τοπικά, κλαδικά και θεματικά ζητήματα.

6. Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή
   - Εκλέγεται από τη Συνδιάσκεψη
   - Η σύνθεσή της:……………………….
   - Έχει αποφασιστικές αρμοδιότητες

7. Γραμματεία
   11μελής Εκτελεστική Γραμματεία. Αποτελείται: Από εκπροσώπους συνιστωσών που ορίζονται από τις συνιστώσες και ανένταχτους που αποφασίζονται από το Πανελλαδικό Συντονιστικό.

8. Κοινοβουλευτική Ομάδα

9. Επιτροπές στήριξης της Κ.Ο. και της Κ.Σ.Ε.

10. Γραφείο Τύπου

11. Νεολαία