Μετά τις κυβερνητικές απειλές κατά του κινήματος αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας και την απαίτηση Ραγκούση για δικαστική παρέμβαση, οκτώ πολίτες δέχθηκαν κλήση από την εισαγγελία για προκαταρκτική εξέταση σχετικά με την τέλεση του αδικήματος της παράνομης διακίνησης μεταναστών.

Υπογράφουμε ως ΑΚΟΑ μαζικά τη δήλωση συνευθύνης:

στο http://hungerstrike300.espivblogs.net/2011/01/31/%ce%b4%ce%ae%ce%bb%cf%89%cf%83%ce%b7-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b5%cf%85%ce%b8%cf%8d%ce%bd%ce%b7%cf%82-%cf%85%cf%80%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ad%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b5/

ή στέλνουμε απευθείας την υπογραφή μας στο: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

και συμμετέχουμε σε όλες τις δράσεις αλληλεγγύης.

Συγκεκριμένα, την Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου, στις 10 π.μ., στην Κύριλλου Λουκάρεως στη συγκέντρωση κατά της ποινικοποίησης της αλληλεγγύης.

Την ίδια μέρα, στις 6 μ.μ., στη διαδήλωση για τη νομιμοποίηση μεταναστών/στριων, στο Πνευματικό Κέντρο στην Ακαδημίας.

Η Α Αθήνας της ΑΚΟΑ θα συνεδριάσει την Τρίτη 13 Ιουλίου, στις 7.30 μ.μ., στα γραφεία της ΑΚΟΑ (Ακαδημίας 62) με θέματα: πολιτικές εξελίξεις, ΣΥΡΙΖΑ, δημοτικές εκλογές, προγραμματισμός ΑΚΟΑ.

Με το μνημόνιο Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΔΝΤ, ΕΚΤ και Ελλάδας, με τα μέτρα λιτότητας που παίρνουν οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με τις τελευταίες αποφάσεις του ECOFIN, το ζήτημα της ταυτότητας αλλά και της ίδιας της ενότητας της Ευρώπης τίθεται εκ νέου. Η ΑΚΟΑ σε εκδήλωση που οργανώνει παρουσιάζει τη δική της άποψη με τον Θόδωρο Παρασκευόπουλο. Θα παρέμβουν και θα εμπλουτίσουν το διάλογο οι: Νίκος Χουντής, Κ. Βεργόπουλος, Γιάννης Αλμπάνης, Χρήστος Καραμάνος. Η εκδήλωση θα γίνει την Πέμπτη. 17 Ιουνίου, στις 7:30 μ.μ., στην αίθουσα 1 της Νομικής Σχολής Αθηνών (είσοδος από Σίνα).

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Εκ μέρους της ΑΚΟΑ ευχόμαστε ότι πιο ουσιαστικό και αισιόδοξο για το συνέδριό σας.

Θεωρούμε απολύτως ακριβή τον τίτλο της «Αυγής» σύμφωνα με τον οποίο πρόκειται για το κρισιμότερο συνέδριο στην ως τώρα ιστορία του Συνασπισμού. Πιστεύουμε ότι είναι το κρισιμότερο όχι τόσο για το είδος των ισορροπιών που πρέπει ή δεν πρέπει να βρείτε, ή για τη δημιουργία συνθέσεων που πρέπει να αναζητήσετε, όσο το πιο κρίσιμο κυριολεκτικά και αυτολεξεί, καθώς είναι ένα συνέδριο που διεξάγεται στην καρδιά αυτής της πρωτόγνωρης συστημικής, οικονομικής, αλλά και κοινωνικής πλέον κρίσης.

Μέχρι πριν από λίγους μήνες, αρκετά πράγματα έδειχναν διαφορετικά. Περισσότερο τακτοποιημένα. Το τοπίο βέβαια για την κοινωνία ζοφερό, ωστόσο, σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, αναδιάταξη των δυνάμεων του δικομματισμού με μεγάλα εκλογικά και πολιτικά οφέλη για το ΠΑΣΟΚ που έδειξε να εδραιώνεται. Στην αριστερά, παγίωση των εκλογικών ποσοστών, διατήρηση των εσωτερικών συσχετισμών και αναμονή. Για την ανανεωτική ριζοσπαστική αριστερά, για τη δική μας αριστερά, παρά το σχετικά θετικό εκλογικό αποτέλεσμα και τις γενικά σωστές πολιτικές επισημάνσεις, η αδυναμία οργανωμένης παρέμβασης και δράσης συνεχίζεται, η ανασύνταξη αργεί, το κίνημα περιμένει.

Ένα μεγάλο δυστυχώς μέρος των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να παγιδεύεται, θύμα ενός υποτονικού σεναρίου. Ακόμη και το αξιοπρεπές ποσοστό, μετά μάλιστα από μια πολύ μεγάλη κρίση φαίνεται να λειτουργεί ως ηρεμιστικό. Η αποφασισμένη ομόφωνα συγκρότηση και ανάπτυξη του ΣΥΡΙΖΑ σχεδόν εγκαταλείφθηκε. Η αντίληψη, «τα μοναστήρια να ‘ναι καλά» κυριάρχησε. Σχολαστικά ο καθένας, και σχεδόν αποκλειστικά υπηρέτησε τα του οίκου του. Το κοινό μας σπίτι υποτιμήθηκε. Ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να λειτουργήσει σαν μια πολύ χαλαρή πολιτική συμμαχία που οι σάλπιγγες της ηχούν, και οι δυνάμεις της κακήν κακώς συγκεντρώνονται κάθε εκλογές, για να ξανακαλέσουν το αριστερό εκλογικό σώμα, που μη έχοντας κάτι καλύτερο θα δώσει κατ’ ανάγκη και κατ’ ανοχή “αριστερή ριζοσπαστική ψήφο” και θα αποσυρθεί αναιρώντας τον ίδιο τον εαυτό του, αλλά και το ίδιο το χαρακτήρα της ψήφου του, αμέσως μετά στη γωνία.