ΑΚΟΑ - Ανανεωτική Κομμουνιστική και Οικολογική Αριστερά

Η οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση και τα νεοφιλελεύθερα, σκληρά ταξικά, αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, υπό την κηδεμονία και στενή επιτήρηση της Ε.Ε., της Ε.Κ.Τ. και του Δ.Ν.Τ., αποτελούν τα κύρια στοιχεία της νέας εποχής στην οποία έχει μπει η χώρα μας.

Τα μέτρα πλήττουν όχι μόνο τον κόσμο της εργασίας, αλλά και ολόκληρο τον ελληνικό λαό. Στο απυρόβλητο αφήνουν μόνο τις δυνάμεις του κεφαλαίου, τις τράπεζες, τους κερδοσκόπους, όλους αυτούς που είναι υπεύθυνοι γιο την κρίση. Για μια ακόμη φορά όμως προβλέπεται όλοι αυτοί να αυξήσουν τα κέρδη τους.

Ολόκληρη η κοινωνία βρίσκεται σε διαρκή αναβρασμό. Οι αντιστάσεις κλιμακώνονται με την πάροδο του χρόνου. Το φάσμα των κοινωνικών στρωμάτων που, με διάφορες μορφές, μετέχει στις κινητοποιήσεις συνεχώς διευρύνεται.

Σε εξέλιξη βρίσκονται σοβαρές διεργασίες και μια μεγάλη κινητικότητα στο εργατικό κίνημα και στα πολιτικά κόμματα της χώρας (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, πρωτοβάθμια Σωματεία, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ. ΣΥΡΙΖΑ). Ένα νέο κοινωνικό και πολιτικό τοπίο διαμορφώνεται.

Στην Ευρώπη, σε όλες σχεδόν τις χώρες, σημειώνονται αντίστοιχα φαινόμενα. Η κρίση πλήττει ευρύτατα κοινωνικά στρώματα, ενώ γίνεται σαφής προσπάθεια να εκμεταλλευτούν την κρίση προς όφελός τους οι κυρίαρχες οικονομικές δυνάμεις του καπιταλιστικού συστήματος.

Για το ΣΥΝ, και κατ’ επέκταση και για το ΣΥΡΙΖΑ, σημαντική εξέλιξη με σοβαρές επιπτώσεις αποτελεί η μη συμμετοχή της Ανανεωτικής Πτέρυγας από τις ψηφοφορίες του Συνεδρίου και τα όργανα του ΣΥΝ, η παραίτηση του Φώτη Κουβέλη από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, η πιθανή ανεξαρτητοποίηση ορισμένων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, και η δρομολόγηση διεργασιών που πιθανόν να οδηγήσουν στην αποχώρησή τους από το ΣΥΝ και τη δημιουργία νέου φορέα στο χώρο της Αριστεράς.

Μέσα σ’ αυτό το νέο τοπίο, ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να παίξει αποφασιστικό ρόλο στην οργάνωση και το συντονισμό των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων και να πείσει την κοινωνία και τον κόσμο της Αριστεράς για το λόγο ύπαρξής του και το διακριτό του ρόλο.

Η σημερινή κατάσταση του ΣΥΡΙΖΑ δεν εγγυάται την επιτυχία αυτού του στόχου.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπάρξει ένα νέο ξεκίνημα, με κύρια στοιχεία την ανασύνταξη και την πολιτική και οργανωτική ανασυγκρότηση των δυνάμεών του σε όλα τα επίπεδα.

 

Με βάση τα σημερινά δεδομένα αυτό σημαίνει:

α. ένα νέο συμβόλαιο ανάμεσα στις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, συνιστώσες και μη ενταγμένους, -ες σε οργανωμένα πολιτικά σχήματα αγωνιστές, -στριες.

Επαναβεβαίωση της ιδρυτικής συμφωνίας και της Διακήρυξης του Ιουνίου του 2007, με επικαιροποίηση και αποσαφήνιση ορισμένων ζητημάτων κρίσιμης σημασίας. Π.χ:

• Ε.Ε. – Σύμφωνο Σταθερότητας – Ευρωζώνη – ΟΝΕ

• οι εναλλακτικές προτάσεις στα μέτρα της κυβέρνησης

• το ζήτημα των συμμαχιών

• η ενότητα της Αριστεράς

• η στρατηγική συγκρότησης ενός νέου μπλοκ κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων

• η προοπτική του σοσιαλισμού

β. η δημιουργία επιτροπών πάλης κατά των μέτρων της κυβέρνησης και του Συμφώνου Σταθερότητας σε τοπική και κλαδική κλίμακα.

γ. η οργανωτική συγκρότηση και εύρυθμη λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ σε όλα τα επίπεδα:

• στη βάση: ΣΥΡΙΖΑ των μελών. Εγγραφή όλων των μελών των συνιστωσών και επίμονη προσπάθεια εγγραφής ανένταχτων δυνάμεων στις οργανώσεις – επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ.

• συγκρότηση οργάνων παντού

• απογραφειοκρατικοποίηση της λειτουργίας της Κεντρικής Γραμματείας

• Πανελλαδικό Συντονιστικό στο αμέσως επόμενο διάστημα

• Συνδιάσκεψη σε σύντομο χρονικό διάστημα

δ. Ενίσχυση της «κοινωνικής γείωσης» του ΣΥΡΙΖΑ.

• συμμετοχή και συμβολή στην ανάπτυξη των κοινωνικών αγώνων και των κοινωνικών κινημάτων

• πρωτοβουλίες για τα τοπικά και κλαδικά ζητήματα

ε. πλουραλιστική εκπροσώπηση στην παρουσία και παρέμβαση του ΣΥΡΙΖΑ

στους κοινωνικούς αγώνες και τους θεσμούς.

στ. Εφαρμογή των αποφάσεων της 3^ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης.

ζ. Οι αποφάσεις θα πρέπει να γίνονται σεβαστές και να προβάλλονται από

όλες τις συνιστώσες και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ σε όλες τις δημόσιες παρουσίες

τους.

Οι αποφάσεις για νέα ζητήματα που θα προκύπτουν, θα παίρνονται με

ενισχυμένες πλειοψηφίες στα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ ή με προσφυγή στα

ανώτερα Όργανα και Σώματα, εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο.

Οι συνιστώσες διατηρούν την αυτοτέλειά και το δικαίωμά τους να εκφράζουν

δημόσια τις διαφορετικές απόψεις τους. Θα πρέπει όμως να το κάνουν με

φροντίδα να συμβάλλουν στην ανάπτυξη του ΣΥΡΙΖΑ, στην όσμωσή του και

όχι στη δημιουργία εντυπώσεων για αποκλίνουσες κατευθύνσεις για

διαφορετικά συνολικά πολιτικά σχέδια και προετοιμασία δημιουργίας νέων

πολιτικών σχημάτων.

Παρόμοια φαινόμενα στο παρελθόν, κυρίως εντός του ΣΥΝ, αλλά και εντός

του ΣΥΡΙΖΑ, έβλαψαν σημαντικά την εσωτερική τους κατάσταση και τη

δημόσια εικόνα τους.

Ηγεμονικές, αλλαζονικές και αρχηγικές συμπεριφορές πρέπει επίσης να

αποφεύγονται, αφού είναι βέβαιο ότι βλάπτουν την ενότητα και τη δημόσια

εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ.

Θα πρέπει να επιδιωχθεί η διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ προς χώρους και δυνάμεις συγγενείς σε ότι αφορά τα μεγάλα ζητήματα πολιτικής γραμμής και κοινωνικής δράσης. Αυτό όμως πρέπει να γίνει με υπεύθυνο και συστηματικό τρόπο και όχι επιπόλαια και για επικοινωνιακούς λόγους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει θετική προσφορά στην κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου και στην Αριστερά στη χώρα μας και διεθνώς. Οι αδυναμίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, δεν πρέπει να σταθούν εμπόδιο για να διατηρήσουμε, να αξιοποιήσουμε και να διευρύνουμε τα κεκτημένα.

 

Για την ΑΚΟΑ

1. Κεντρικό καθήκον αυτής της περιόδου η στήριξη και ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ.

2. Πρωτοβουλίες για εξασφάλιση της ευρύτερης δυνατής ενότητας στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ για την προώθηση της ανασύνταξης και ανασυγκρότησής του.

3. Πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ιδεολογικής, πολιτικής και οργανωτικής φυσιογνωμίας και παρουσίας της ΑΚΟΑ.

Θέματα:

α) Κρίση – εργατικός χώρος

β) Ευρώπη – Ε.Ε.

γ) Αριστερά – Πολιτικός φορέας – Ανασύνθεση, Επανίδρυση

δ) Το κυβερνητικό ζήτημα

ε) Ζητήματα στρατηγικής – Συμμαχίες – Η προοπτική του Σοσιαλισμού

Η Γραμματεία της ΑΚΟΑ καλεί τις συντρόφισσες και τους συντρόφους να συμμετάσχουν στο διάλογο για τον εμπλουτισμό των θέσεων και των προτάσεών της για όλα τα επίκαιρα, κρίσιμα ζητήματα που θίγονται σ’ αυτό το κείμενο και στις αποφάσεις του πρόσφατου Πανελλαδικού Συντονιστικού της ΑΚΟΑ.

 

Αθήνα 7 Ιουνίου 2010

Η Γραμματεία της ΑΚΟΑ